The spam filter installed on this site is currently unavailable. Per site policy, we are unable to accept new submissions until that problem is resolved. Please try resubmitting the form in a couple of minutes.

ولنتاین یا روز عشق

متنی که ملاحظه می نمایید گفت و گوی خانم فاطمه علیزاده خبرنگار خبرگزاری برنا بر بنده در باره ولنتاین است که در 26 بهمن 1386 انجام شد و در وب سایت برنا قرار گرفت. این گفت و گو تلفنی انجام شد و عینا تمام آنچه گفتم در اینجا قرار می دهم.

 

 

 

روز عشق

ولنتاین یا روز عشق، یکی از نشانه ها یا نمادهایی است که پیوندهای رمانتیک در روابط بین دو جنس را آشکار می سازد. نشانه هایی که از طریق آن عشاق و دوستان و دوستداران به کمک آن پیوند عاطفی و رمانتیک خود را عینیت می بخشند. در این نشانه، رمزگان های متعددی نهفته است به گونه ای که رمز گشایی این نشانه می تواند برخی از تحولات مهم فرهنگی در حوزه خانواده، روابط اجتماعی و بخصوص پیوندهای بین شخصی را توضیح می دهد. یکی از این رمزگان ها عبارت است از اهمیت یافتن پیوند رمانتیک یا رابطه ناب و خاص که بین دو فرد در بستر جامعه امروزی یا در شرایط مدرن، به خصوص مدرنیته متاخر شکل می گیرد.

انسان مدرن احساس می کند که نمی تواند صرفا پیوندهای زناشویی و رابطه های جنسی خود را تنها بر مبنای معیارها و استانداردهای شناخته شده‏ی شکل گرفته در تاریخ، یعنی چیزی که غالبا با نام مصلحت تعریف می شود، سامان دهد و استحکام بخشد، بلکه نیازمند آن است که احساس و ذهنیت و فردیت خویش را در این رابطه در کانون و محور پیوند قرار دهد.

ولنتاین نمادی است برای ابراز و بیان غلبه‏ی پیوندهای رمانتیک عاطفی و پیوندهای ناب و خالص به جای پیوندهایی که بر مبنای مصلحت های سیاسی و اقتصادی و اجتماعی در در روابط بین دو جنس شکل می گیرد.

همچنین یکی از رمزگان های دیگر ولنتاین، فرا محلی شدن پیوند رمانتیک، خالص و ناب در روابط بین شخصی دو جنس مخالف است.  انسان امروزی در مسیری حرکت می کند که اغلب ابعاد زندگی او بعد فرامحلی یا چیزی که گاه جهانی شدن یا جهانی می نامند، می گیرد.

برای مثال ما امروزه از شهروند جهانی سخن می گوئیم. شهروندی که در نقطه ای به دنیا می آید در نقطه ای دیگر تحصیل می کند و شغل و حرفه‏ی او در نقطه‏ی دیگر عالم است. مسئولیت ها و رسالت او تکالیف و حقوق این شهروند نیز در یک محیط جهانی تالیف می شود. در چنین محیط جهانی طبیعتاً میل به جهانی کردن رابطه های بین شخصی و عاطفی نیز وجود دارد. روز عشق یا ولنتاین که امروزه نه تنها در جهان غرب بلکه در اغلب کشورهای جهان گسترش یافته است. نماد یا نشانه ای است از جهانی شدن پیوندهای رمانتیک. شاید بتوان سومین نکته مهم درباره وجه نمادین ولنتاین یا روز عشق را اهمیت یافتن دوستی در جهان امروز دانست. با کاهش یافتن اهمیت و کارکردهای خانواده در جهان امروز که در افزایش سن ازدواج، افزایش طلاق یا کاهش بعد خانواده و کاهش اهمیت کارکردهای اقتصادی و اجتماعی و سیاسی خانواده تبلور یافته است، می توان گفت دوستی اهمیت بیشتری پیدا کرده است. پیوندهای دوستی بویژه در بین زنان بسیار پر اهمیت شده است. جوانان و گروه های همکاران دارای پیوندهای دوستی با اهمیت در دنیای امروز شده اند. ولنتاین نمادی برای عینیت بخشی به اهمیت پیوندهای دوستی در دنیای امروز است.

ولنتاین به مثابه یک نشانه دارای یک معنای سیاسی نیز است. معنای سیاسی که پاره ای از سیاست فرهنگ می باشد. می توان گفت نماد ولنتاین یا روز عشق به گونه ای به چالش کشیدن گفتمان رسمی حاکم بر جامعه ایران نیز می باشد. در واقع آنچه باعث می شود تا مطبوعات، رسانه ها و مسئولان فرهنگی در برابر ولنتاین موضع گیری نمایند و به گونه ای آن را نقد واز اشاعه و گسترش آن جلوگیری نمایند همین معنای سیاسی نهفته در روز عشق به مثابه یک نشانه است.

روز عشق به گونه ای تلویحی و نا آشکار در بر دارنده‏ی رابطه دوستی آزاد یا پیوندهای دوستی بیرون از خانواده می باشد. یعنی روز عشق را معمولا دختران و پسران جوان به یکدیگر تبریک می گویند، نه همسران یا زنان و مردان متاهل. این سخن به معنای آن است که ولنتاین یا روز عشق به نحو تلویحی و کنایی رابطه آزاد میان دوجنس را می پذیرد و به آن رسمیت می بخشد. در جامعه ای که گفتمان رسمی سیاسی بنا به دلایل مذهبی و ایدئولوژیک مایل نیست که جز در چارچوب خانواده هیچ گونه رابطه آزادی بین دو جنس شکل گیرد، طبیعی است که نشانه ای به نام ولنتاین را برنتابد. از طرف دیگر آن دسته از جوانان که به هر دلیلی رای موافق با گفتمان رسمی ندارند و میل به مقاومت فرهنگی در برابر این گفتمان را دارند، می توانند به سهولت با عمل به رویه‏ی فرهنگی به نام روز عشق گفتمان رسمی را به چالش بکشند.

در کنار وجوه نمادین فرهنگی و سیاسی که ذکر کردیم، روز عشق دارای کارکردهای اقتصادی نیز می باشد. به این معنا که در این روز فضای اجتماعی‏ای فراهم می شود که هدیه دادن و هدیه گرفتن گسترش می یابد. شاید بتوان گفت هدیه مادی وجه عینیت بخش روز عشق است.خرید و فروش کالاهای هدیه ای، شامل انواع کارت پستال ها، عروسک ها، لباس و دیگر کالاهای نمادین یا مصرفی به عنوان هدیه موجب شکل گیری نوعی مبادله اقتصادی در جامعه می گردد.

درست همانطور که نوروز و دیگر آئین‏ها به گونه ای موجب رونق یافتن معادلات و مبادلات اقتصادی می شوند. در دنیایی که مبادله پول و ارزش های اقتصادی اهمیت دارند و بویژه با گسترش ارزش های سرمایه سالارانه و اقتصادِ بازار، طبیعی است که هر نوع آئینی که بتواند به اقتصاد بازار و ارزش های سرمایه داری کمک کند از حمایت تلویحی نظام اقتصادی برخوردار می شود.

با توجه به آن چه گفتیم ولنتاین دارای ابعاد اقتصادی، اجتماعی و سیاسی متعددی است که صرفا با تاکید به قضاوت های اخلاقی و ایدئولوژیک نمی توان به تبعیض واقعیت این روز، این نماد و نشانه ها دست یافت.

البته این یک واقعیت است که روز عشق مانند بسیاری از امور و الگوهای فرهنگی دیگر برخاسته از تجربه تاریخی و فرهنگی ایرانیان نمی باشد و کاملا طبیعی است که بتوانید یا بخواهیم از نظر تجربه‏ی تاریخی خودمان به این پدیده نگاه کنیم. از این رو برخی تلاش کردند تا برای روز عشق نماد سازگارتری با تاریخ و فرهنگ جامعه ایرانی ارائه کنند.

این امر نشان می دهد که به هر حال روز عشق توانسته است خود را به مثابه یک امر فرهنگی گسترش یافته تثبیت نماید وگویی پاره اجتناب ناپذیری از فرهنگ امروز ما شده یا در حال شدن است.

می توان گفت آن چیزی که روز عشق را به ضرورتی فرهنگی تبدیل کرده بنیان های تحول فرهنگی است که رابطه های بین دو جنس دستخوش آن شده اند همانطور که اشاره شد رابطه های مبتنی بر مصلحت به رابطه های رمانتیک‏تر و فردگرایانه‏تر، در حال تحول هستند. در نتیجه اهمیت یافتن روز عشق بیش از آنکه صرفا به مثابه یک تفنن یا سرگرمی یا به مثابه یک امر تحمیلی تلقی شود، بیشتر برخاسته از تحول در تجربه‏ی پیوندهای عاطفی و رمانتیک بین دختران و پسران است.

 

 

پاسخ

محتوای این فیلد خصوصی است و به صورت عمومی نشان داده نخواهد شد.

آمار سایت

  • شمارنده سایت:4,201,188
  • محتوای منتشر شده:822
  • بازدیدکنندگان:
    • امروز:25
    • هفته جاری:3431